Nawapan 的个人资料⊹⊱✿◕‿◕✿⊰⊹Fa$h!on De$igN ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
2月6日 "My problem"..someone come to hug me,pleaseสวัสดีเพื่อนพ้องและน้องพี่
ไม่ได้มาอัพตั้งนานแหนะ
มีเรื่องมากมายเยอะแยะ
ปันหาชีวิต โอยๆๆๆ มึนหวะเนี่ย
ตั้งแต่ปีใหม่เรยไม๊หละ,,,,
เรื่องที่1..น้องกระต่ายคริสเตียนโน(แรดจิงๆ)
มันเกิดจากการไม่คิดก่อนพูด+ไม่คิดก่อนทำ
จำเป็นบทเรียนจนตายเรยทีเดียวแหละ
เราดันไปโกหกพี่ชายว่าซื้อน้องต่ายมาแล้ว
กะว่าจะแกล้งว่างั้นแหละ พี่ชายดันเชื่อเราก็หนุกต่ออะดิ
รุ่งขึ้น...จะโกดเป่าวะถ้าไม่ได้ซื้อให้จิงๆ
ความซวยเพราะปากเข้าครอบงำทันใด
ต่อมา...พอไปเรียนFashion designเสดปุ๊บ
เราก็แจ้นไปซื้อน้องต่ายที่central พระราม3 แล้วก็ขอบคุนน้องชายสุดที่เลิฟ
นอร์ทอีกรอบที่ไปเป็นเพื่อน(โดนมันดุมาด้วย)
วันนัดหมาย...พี่ชายเห็นปุ๊บไม่กล้าจับ ไม่ใช้ไม่ชอบนะ
แต่มันตัวเล็กมากอะ(now..ตัวเกือบเท่าลูกบอลแล้ว)
ปันหาที่เรารู้คือแม่พี่ชายไม่ให้เลี้ยงหมา เพราะมันเห่า
แต่เลี้ยงกระต่ายก็คงไม่มีปันหา ผ่านชัว(มั่นใจนะเมิง)
และแล้ว..ข่าวร้ายก็มาถึง...เมื่อแม่พี่ชายกลับมาบ้าน she say noคะ
(= =!!)เวนของกูแล้วดิเนี่ย เราก็ฉุนนะเหตุผลแม่พี่ชายเนี่ยเยอะแยะไปหมดเร๊ย
จนเรารู้อีกอย่างว่าแม่พี่ชาย"ไม่ชอบสัตว" กูจะรู้ไม๊วะเนี่ย
นึกว่าไม่ชอบหมา แต่ดันไม่ชอบสัตว์ด้วย(= =!!)
มีเหตุผลนึงที่ถ้าไคได้ฟังก็จะ(Y-Y)ทันที แต่เราไม่บอกหรอกนะ
นั้นคือเหตุผลที่ทำให้เราวีนแตกไปเรยแหละ ว่าแม่พี่ชายไปหลายยกแบบอ้อมๆ
พี่ชายก็รู้แหละว่าเราไม่พอใจอย่างแรง เรื่องเงินเราไม่สนนะ
เราสงสารน้องกระต่ายมากว่าแหละ เอาน่าผ่านมาเดือนแล้น
ขอโทดนะที่ทำให้วุ่นวายกับการกระทำของเรา
วันหลังขอเจอแม่พี่ชายหน่อยนะคะ จะกราบขอโทดอย่างงามๆๆ
เรื่องที่2...ก็เรื่องสอบซ่อมเนี่ยแหละ
ดันไปเยวเชียงใหม่4วันก่อนสอบซ่อม6วัน อืมแต่ก็นะอ่านทันคะ
หวังว่าคงผ่านแหละ อาจารคงไม่ใจร้ายเกินไปอะนะ
เรื่องที่ 3...เรื่องไปต่อนอก
เวนของกูอีกแหละ,,,,ไปๆมาๆแม่จะให้ไปเอาภาษาที่ออสก่อน
โอยๆๆๆไม่เอาอะ เก็บตังเป็นแสนเรียนนิวยอร์กไม๊
แม่เราได้ความคิดนี้มาจากคนที่แม่รู้จัก จบป.โทที่ออสไง
แสดงว่าเค้าต้องมีเบengอะ ส่วนเราก็มีเบengนะ แต่น้อยนิดเหลือเกินหวะ
ขอเวลานู้เรียนTOEFLซัก2ปีได้ไม๊หละ แล้วสอบ ถ้าผ่านนู๋จะไปเรยนะแม่
ป่านบอกแล้วถ้าภาษาได้ไคที่ไหนป่านก็ไม่กัว แม่ก็รู้หนืว่านู้เป็นคนยังไง
ถ้าไม่มั่นใจก็จะไม่ทำ ถ้ามั่นใจไคห้ามก็ไม่อยู่ จิงไม๊?
เรื่องFashion designนู๋เอาจิงนะ มันต้องทำPortถึงจะไปยื่นยูที่นู่นได้
ป่านเรียนFashion ที่ไทยก็เพื่อให้ตัวเองมีเบสิก+ทำport
รอToefl แค่นี้เองแม่ขอเวลาป่าน2ปีได้ไม๊หละ
"I have my dream. So I must do this by myself.
for a dream come true...love U mom"
เรื่งที่4...แม่ไม่สบาย
ไม่อยากบอกว่าแม่เป็นไร แต่อยากบอกว่าเป็นห่วงแม่มากนะ
รู้แต่ว่าโรคนี้ไม่มีทางรักษาหาย จะต้องกินยาตลอดชีวิต
บอกได้คะเดียวว่าชีวิตนี้"ขาดแม่"ป่านตายแน่ๆ
อยู่กับป่านนานๆนะ แค่คิดก็ร้องไห้แล้วแหละ
จะเข้มแข็งคะ สู้ๆๆๆๆๆๆนะ
ทำไมชีวิตเราไม่หมือนกับชีวิตเด็กมหาลัยทั่วไป
คนอื่น...เรียนเสด กลับบ้าน ถ้าอยู่หอ ก็ดีหน่อยรอไปตั้งวง
เรา...เรียนเสด อยู่บ้านหน้าคอม
คนอื่น...เสาร์อาทิด กลับบ้าน ไปเที่ยวกะเพื่อน
เรา...อยู่บ้านไม่ก็ไปกะแม่ ไม่มีตังมากที่จะไปเทียวกะเพื่อนไง เอาไว้ไปต่อนอกไง
คนอื่น...คิดว่าเรียนจบ ก็หางานทำ ไม่ก็ต่อโทต่างประเทศ
เรา...คิดว่าจะทำไงถึงจะได้ไปเรียนFashion designที่นิวยอร์ก ต้องเรียนโทเฟล
ต้องทำPort ต้องมีเงินไว้referenceเท่าไหร ต้อง..ต้อง...รีบในทุกๆเรื่อง
พอยิ่งรีบ ชีวิตยิ่งวุ่นวาย หาเวลาให้กับเพื่อนไม่ได้
nocontactไปแล้ว ป่านไม่มีชีวิตเหมือเด็ก19ทั่วไป
เดี๋ยวก็กะว่าจะไปขายเสื้อผ้ากะไอ้เล้งที่เมเจอร์รัชเนี่ย ดูก่อนหวะ
วุ่นวายกะเรื่องเรียน บางคนอาจจะเห็นว่าเราไม่วุ่นหรอก
ออนเอ็มทั้งวัน นั้นอะเราเรียนทางเน็ตตลอดแหละ อยู่บ้าน
ว่างๆๆๆก็นั่งdrawing แต่ตอนี้ยังไม่ได้วาดเรยแอบเซงเนี่ย
ไม่มีปากาเมจิคหวะเนี่ย ต้องลงสีรูปเว่ย โอยๆๆ
เหนื่อยกายไม่เท่าเหนื่อยใจ เจอปันหาหลายเรื่องแหละเราอะ
หน้ายังยิ้มแต่ใจร้องไห้เหมือนเดิม
บางคนจะร้องไห้หนักๆก็ไม่พ้นเรื่องความรัก
แต่เราเรืองเรียน กะอนาคตอย่างเดียว
เมื่อก่อนอยากเที่ยว อยากไปกินเหล้ากะเพื่อน
ถามว่าทำได้ไม๊ ทำไม่ได้เลย
ไม่ว่างขนาดนั้น โกหกแม่ไม่เป็นด้วย
ปีใหม่ถึงกินให้อ้วกให้หายบ้าไงหละ จะได้หายอยากจนก่าจะ20อะนะ
ไอ้พวกไปอยู่ มธ อะดี สบายหวะ แดกเหล้ากันสบายเร๊ย
พวกแกก็แค่เรื่องเรียน+เรืองความรักก็ได้เอ๊า
กูแมร่งหลายอย่าง แยกประสาทไม่ถูกแล้วเว่ยๆๆๆ
พวกแกมีเวลาคิดอีก4ปีว่าจะไปเรียนต่อไหน
เรานี่ดิ อีก2ปียังไม่รู้เรยว่าจะไปอเมกากรือว่าไปอังกฤษ
ภาษาก็ยังไม่พร้อมขนาดนั้น กูไม่ได้เก่งมาจากไหนนะ
ตอนนี้ไม่มีอารมณ์แบบนั้นแล้วแหละ
เรื่องไปเที่ยวหรือกินเหล้าบ้าบอ
สารพัดเรื่องที่จะเป็นปันหาได้ มันก็มาซะเยอะแยะหวะ
เดี๋ยวนี้ชินกับคำว่า"น้ำตา" เฉยๆกับคำว่า"เสียใจ"
เพราะคำว่า"ดีใจ" "มีความสุข" "ความหวัง" "อุ่นใจ" "สบายใจ"
ของป่านมันเป็น"Miracle"ไปหมดแล้ว
รอ...รอ...รอ เท่านั้นแหละ
ไม่ว่าจะทำไรก็แย่ พลาด ไปเกือบซะหมด
เหนื่อยใจ ท้อใจ ทำไงได้ ตัวเราเองทั้งหมด
คิดเองแก้เอง ร้องไห้เองเจ็บเอง
บางครั้งก็คิดว่าเกิดไรขึ้นกับชีวิตเรา
ถ้าจะปล่อยวางบางเรื่อง ก็ปล่อยไม่ได้ มันยังต้องแก้อยู่ไม่จบไม่สิ้น
คิดว่าอยากให้มีไคที่ให้เรากอดได้ คุยได้
แต่พอถึงเวลานั้นจิงๆ อยู่คนเดียวทุกคนไม่ว่างกันทั้งนั้นแหละ
เพราะฉะนั้น.....ต้องเข้มแข็งนะป่าน อดทนไว้นะ
ถ้าร้องไห้ก็ต้องมีสติ คิดดีๆหละ ทุกอย่างมีทางแก้ไข
จำไว้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก
รักตัวเองให้มากๆๆๆ แล้วเผชิญหน้ากับสิ่งที่เกิดขึ้น
ไม่ว่าจะยังไง แกก็ต้องเดินต่อไป
ร้องไห้ได้ ท้อได้ แต่อย่าล้ม
และจำไว้ว่าถ้าร้องไห้ ให้แงนหน้าขึ้นฟ้า น้ำตาจะได้ไมไหลลงแก้ม
และก็จะทำให้หยุดร้องไห้ได้เร็วขึ้น
รักเพื่อนๆทุกคนจัง
Ps: โทสับโดนตัด โทเข้าออกก็ไม่ได้แล้ว โทเข้าบ้านนะถ้าไคจะโทมาอะนะ
พี่ชายอย่าลืมมาเอาlectureกฎหมายนะเว่ย
คิดเถิงเฟรหวะ แอมด้วย เพื่อนๆๆหลายๆๆคน
ไม่สบายหวะเนี่ย เจ็บคอฉิบ(T-T)
น้องกระต่ายตัวควายมากเรยเดี๋ยวนี้+ขึ้นบันไดได้ถึงชั้น2แล้วนะ
ตอนนี้มีความสุขมานิดนึงกะการแปลงไฟล์เพลง+MVต่างๆ
评论 (5)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://palmy66.spaces.live.com/blog/cns!83A4BE52E8F04F8F!957.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
